سفر گردشگران به فضا

سفر گردشگران به فضا


اخبار ,اخبار علمی ,سفر گردشگران به فضا

 

اخبار علمی - سفر گردشگران به فضا

در حال حاضر یکی از مهیج‌ترین امکانات فضایی در جهان یک آشیانه مربوط به جنگ جهانی دوم در بیابان موهاوی در کالیفرنیا​ی آمریکاست.

این آشیانه چوبی متعلق به شرکت Xcor، یکی از شرکت هایی است که در زمینه ساخت هواپیماهای راکت دار مخصوص برای پرواز گردشگر به فضا فعال است. ​کنار در آشیانه می توانید نگاهی اجمالی به هواپیمای فضایی شرکت ویرجین گالکتیک بیندازید که در زیر وسیله پروازی خود جا گرفته است. علاوه بر این در امتداد باند، تجهیزات شرکتی متعلق به «پل الن» یکی از صاحبان مایکروسافت که در حال توسعه سیستم های جدید پرتاب به فضا موسوم به استراتولانچ قرار دارد، دیده می شود.

در کنار آنها 11 کارگاه کوچک مرتبط به امور فضایی ​ اطراف سایت موهاوی و در گوشه و کنار آن مشغول​ کار است.

اواخر امسال هم شرکت ویرجین قصد دارد اولین گردشگران فضایی خود را به ماورای جو زمین ببرد. البته یقینا این تجربه ارزان به دست نخواهد آمد. این شرکت برای تجربه یک پرواز ماورای جو و پنج دقیقه تجربه بی وزنی مبلغ 250 هزار دلار را در نظر گرفته است. شرکت Xcor هم برای پرواز با کشتی فضایی دو نفره خود مبلغ 95 هزار دلار​برای هر نفر در نظر گرفته است. باید گفت تنها هزینه چنین سفری باعث می شود صنعت نوپای گردشگری فضایی فراتر از دسترس اکثریت ما باشد و هر کسی از عهده ​ پرداخت هزینه های چنین سفری بر نیاید.

اما براستی چرا باید یک تفریح گرانقیمت و لوکس به این میزان مورد توجه جامعه علمی قرار گیرد؟ برای پاسخ​ این پرسش، مهندسان مشغول در صنعت گردشگری فضایی شش دلیل قانع کننده دارند.

1 ـ جاه طلبی ​ فضایی در برابر موانع سنتی
طرح بلندپروازانه و بی پروای سفر انسان به ماه از سوی سیاستمداران حمایت و میلیاردها دلار پول خرج شد تا مردانی روی ماه قدم بگذارند. در همه برنامه های فضایی دنیا جاه طلبی، پول و حمایت سیاسی وجود دارد. اگر هر کدام از این حلقه ها ضعیف یا قطع شود، به واقعیت پیوستن ​ رویای بشریت دچار وقفه خواهد شد.

اما اگر شرکتی بتواند سرمایه لازم برای ساخت فضاپیما را تامین کند هیچ قانونی برای کشف و بهره برداری از فضا مانع آنها نخواهد بود. در عوض این بازار آزاد به نفع کسانی خواهد بود که پول زیادی دارند.

جف گریسون مدیر عامل شرکت Xcor اذعان می کند ما چندین مولتی میلیاردر که بودجه کافی به ما بدهند در اختیار نداریم. برای او ایجاد صنعت گردشگری زیرمداری بخشی از یک استراتژی طولانی مدت خواهد بود. گریسون می گوید: ما طی آزمایشی به دنبال آن بودیم تا بدانیم یک سیستم مداری قابل استفاده مجدد چگونه است و متوجه شدیم نیاز به توسعه نسخه های اولیه و ابتدایی است تا بیاموزیم چگونه چنین سیستم هایی را به صورت کارآمد تولید کنیم. حالا به این درک رسیده ایم که نسخه های اولیه آن هم باید پولساز باشد.

2 ـ شکست یک گزینه است
ناسا همواره عبارت شکست یک گزینه نیست را جزو شعارهای خود می داند. شرکت های خصوصی چنین محدودیت هایی را تا زمانی که پول تمام نشده ندارند. ورود به پایگاه هوایی و فضایی موهاوی همواره این موضوع را به شما یادآوری می کند که تمام پروژه های فضایی موفق نبوده است. پس شکست هم یکی از گزینه هاست

راکت چرخنده که به یک مخروط ترافیکی سفید غول پیکر شباهت دارد​، محصول کمپانی Rotary Rocket است. این راکت یکی از عجیب و غریب ترین ماشین های پرنده (احتمالا به عنوان بهترین نیمه فضاپیمای ساخته شده) است که تاکنون ساخته شده اند. اگر ​ بی رحمانه قضاوت کنید شاید به این طرح مفهومی، لقب خام و ناقص بدهید.

این راکت یکی از اولین فضاپیماهای توسعه یافته در موهاوی در سال 1999 بود که برخی ​ آزمون های پروازی جوی کوتاه مدت را از سر گذراند. مهندسی این طرح خود را به اثبات رساند، اما مشکلات مالی باعث شکست و پایان کار شرکت سازنده شد. امروز این راکت در یک باغ یادبود کوچک گرد و غبار بیابان را به خود گرفته است.

کوین مایکی، رئیس شرکت سکیلد کامپوزیتس (شرکت تولیدکننده محصولات صنایع هوافضایی تجاری در آمریکا) یکی از کسانی بود که روی این راکت کار کرد. شرکت او ​ در حال ساخت فضاپیمای ویرجین است. او می گوید: هر وقت به این فضاپیمای مخروطی سفید نگاه می کنم به چنین اختراعی افتخار می کنم.

یکی از موانع جوامع امروزی تحمل نکردن ریسک و شکست است . اگر شما واقعا در مسیر خلق یک نوآوری هستید باید بدانید ممکن است گاهی اوقات در مسیر یک شکست باشید. فناوری مواد کامپوزیت کربنی به کار گرفته شده در راکت چرخنده اکنون در هواپیماها و فضاپیماهای ساخت شرکت Scaled Composite به کار گرفته شده است. پس نمی توان گفت تمام آن تجربه از بین رفته و به مشتی خاک تبدیل شده است.

3 ـ پرورش نسل جدیدی از مهندسان
پایگاه فضایی موهاوی با وجود افرادی همچون جرمی وویجت، مهندس بیست و شش ساله شرکتXcor بیشتر شبیه محیط های دانشگاهی به نظر می رسد تا یک مرکز فضایی. جرمی با افتخار یکی از موتورهای موشک را ـ که به کمک او توسعه یافتند ـ نشان می دهد و می گوید فعلا این موتور توده ای از سیم ها و لوله ها به نظر می رسد. او می گوید: این شغل رویایی یک مهندس است. اکثر مهندسان در تمام روز پشت یک میز می نشینند، اما من نه. من از پشت میز به کارگاه می آیم و آچار به دست گرفته و موتورهای موشک را روشن می کنم.

او به دور و اطراف آشیانه شلوغ نگاه می کند که انباشته از موتورهای کهنه راکت و برخی فضاپیماهای نیم ساخته است و می گوید: اگر من در ناسا بودم بخشی از ​ تیم بزرگ مهندسان بودم که روی موضوعی کار می کردم. سپس با هیجان می افزاید: اما اینجا تست موشک ها را رهبری می کنم و می توانم براحتی دکمه آتش آخرین موتوری را که ساخته ام بدون کاغذبازی و کسب اجازه از این و آن، فشار دهم.

روش کار تیم های کوچک با منابع محدود در موهاوی کاملا با روش کار آژانس های بزرگ فضایی فرق می کند. بسیاری از افراد شرایط فعلی موهاوی را با روزهای اول دره سیلیکون مقایسه می کنند و براحتی می توان تصویری موازی بین گاراژی که استیو جابز و استیو وزنیاک در آن اولین کامپیوتر اپل را ساختند و کارگاه Xcor ترسیم کرد. شاید مهندسان جوان اینجا بتوانند به همان اندازه مهندسان اپل در جهان تغییراتی ایجاد کنند.

4 ـ کاهش هزینه سفر به فضا
 اگر شما بخواهید ماهواره ای را به فضا پرتاب کنید باید 12 میلیون دلار هزینه کنید که به این مبلغ هزینه بیمه اجباری هم اضافه خواهد شد ​ گاهی پول پرداختی را دو برابر می کند.

در حال حاضر موشک های معمولی فقط یک بار استفاده می شوند. بعلاوه هزینه آنها بسیار گران است. حال این مبلغ را با هزینه پرواز فضاپیمای قابل استفاده مجدد ویرجین مقایسه کنید. نهادهای علمی در حال حاضر برای انجام پرواز آزمایشی روی این پروازهای زیر مداری ثبت نام کرده اند.

اگر نسل بعدی هواپیماهای فضایی بتوانند به مدار زمین برسند هزینه وارد شدن به فضا تا حد بسیار زیادی کاهش خواهد یافت. ​ به آن معنا​ که پرتاب ماهواره ها، سفینه های فضایی و انجام ماموریت های فضایی با کسری از هزینه های کنونی قابل انجام خواهد بود و در نهایت مرزهای کنونی فضا به لحاظ اقتصادی برای بسیاری از مردم قابل دسترس خواهد شد.

این چیزی است که جورج وایتسایدز، مدیر عامل شرکت ویرجین گالکتیک و کارمند سابق ناسا را به هیجان می آورد. او می گوید: با کاهش هزینه دسترسی به فضا ما قادر به انجام کارهایی مانند ارسال نانو ماهواره ها به سراسر منظومه شمسی و انجام تمام این اکتشاف علمی باور نکردنی خواهیم بود که در حال حاضر بسیار گران تمام می شود.اگر ما بتوانیم با نشان دادن دستیابی به فناوری های فضایی از عهده برخی از این چالش ها برآییم​ فکر می کنم فناوری گردشگری فضایی عمیق تر و پرمحتواتر شود.

5 ـ سفرهای مافوق صوت محتمل تر می شو​د
در آینده می توان در یک ساعت یا کمی بیشتر از آن از فرودگاه تهران به فضا پرواز کرده وسپس در فرودگاه سانفرانسیسکو در آن سوی سیاره زمین فرود آمد؟ اندکی قبل چنین فناوری هایی مورد بحث بودند و به دنیا وعده داده شدند، اما هرگز به صورت کامل ارائه نگردیدند و تنها کاندیدای بازمانده از آن ایام ماشین های پرنده و سیستمی موسوم به سفر زیرمداری نقطه به نقطه است. آیا شرکت های گردشگری فضایی مستقر در موهاوی می توانند در نهایت این رویا را به واقعیت نزدیک کنند. جورج وایتسایدز فکر می کند این کار شدنی است و اساسا چنین کاری تحولی برای بشریت محسوب می شود.

او می گوید: من فکر می کنم مشتریان ما به عنوان پیشگامانی، این مرزهای جدید را بگشایند. اول به دلیل این که همه می خواهند سریع تر به فضا برسند و دوم این که سیستم حمل و نقل با چنین سرعتی کمتر آلایندگی ایجاد می​کند و مزایای زیست محیطی دارد.

اما تعداد کمی برای سفر فضایی با هزینه 250 هزار دلار یا حتی 95 هزار دلار ثبت نام کرده اند. شرکت های گردشگری فضایی معتقدند همزمان با تکامل فناوری ها در این زمینه، هزینه ها کاهش می یابد و البته تاریخچه حمل و نقل هوایی نشان می دهد این قضیه براستی صحت دارد. در حال حاضر شرکت های فضایی تنها نسل اول هواپیماهای راکت دار خود را در اختیار دارند. شاید در نسل دهم سفر فضایی نقطه به نقطه با سرعت مافوق صوت به واقعیت بپیوندد.

6 ـ تغییر دیدگاه نسبت به جهان هستی
تقریبا همگان موافقند یکی از بزرگ ترین دستاوردهای برنامه فضایی آپولو دیدن سیاره زمین از فضا بود. بیل اندرس، فضانورد آپولو 8 به طور خلاصه از تاثیری که ماموریتش بر او گذارده اینچنین می گوید: ما تمام این راه را برای اکتشاف ماه آمدیم و مهم ترین چیزی که در آنجا موفق به کشف آن شدیم سیاره زمین بود. تصاویر به دست آمده از این ماموریت ما را در جایگاه خودمان قرار داد و به هیچ بودن خودمان پی بردیم. اکثر فضانوردانی که از فضا زمین را نگریسته اند، اقرار کرده اند دیدگاهشان نسبت به جهان تغییر پیدا کرده است.

حال تصور کنید چه اتفاقی می افتد اگر مقامات و سیاسیون را به فضا برده و برگردانیم؟ آیا آنها هم مانند فضانوردان تحت تاثیر قرار گرفته و دیدگاهشان تغییر می کند؟ می توان گفت چنین تغییر عقیده ای ممکن است بر تصمیم گیری آنها در مناقشات مرزی، آلودگی زمین و تغییرات آب و هوایی اثرات بسیار مطلوب و انساندوستانه ای داشته باشد.

اخبار علمی - جام جم

 

کلمات کلیدی :
نظرات بییندگان :

بهترین مشاغل و خدمات شهر خود را ، در سایت نشونه پیدا کنید.

مشاهده سایت نشونه