چگونه به کودک زبان دوم را بیاموزیم؟

همگان می دانند که یاد گیری هر مهارتی از کودکی نهادینه و ریشه ای است و مایلند کودکانشان از همین حالا زبان را بیاموزند تا به مشکلات خودشان برخورد نکنند این یک حس دلسوزانه و مسئولانه است و جای تشویق دارد اما فراموش نباید کرد که:
 

 چگونه به کودک زبان دوم را بیاموزیم؟

 

آموزش زبان به کودک با پرورش کودک دوزبانه فرق دارد. اولی با متد و کلاسیک است سوهان روح کودک و کشنده خلاقیت او و دومی تنها در معرض زبان دوم قرار دادن کودک است از طریق جذب طبیعی از محیط بدون هرگونه فشار و اجبار.

هرچه زودتر کودک را در معرض زبان دوم قرار دهیم بهتر است کسانی که شروع این پروسه را مثلا از سه سالگی یا بعد از زبان باز کردن کودک اعلام می کنند یا در کل بی اطلاعند یا نگران هستند که در صورت بروز تاخیر یا تداخل موقت زبانی در کودک از طرف والدین بی حوصله مورد محاکمه قرار بگیرند!!!

 با کودکان آهسته صحبت کنیم، طول عبارت باید کوتاه باشد، بین دو عبارت باید حدود دو ثانیه مکث و وفقه باشد.

 هنگام حرف زدن و صدا سازی کودک نباید حرف او را قطع کنیم!

فقط نباید کودک را در مقام شنونده قرار داد بلکه قرار دادن او در مقام گوینده و گوش دادن به حرف ها و صداهایی که در می آورد نیز بسیار مهم است.

 
اگر می خواهیم کودکان سخن گویان خوبی در زبان مورد نظر ما بشوند، باید گفتار خوب را بشنوند.

 

بهترین راه دو زبانه شدن استفاده از فرد یا افرادی است که فقط به زبان دوم صحبت می کنند. یعنی مرزهای زبانی بهتر است وجود داشته باشد.
البته می توان در زمان های خاصی از روز یا هفته مثل هنگام غذا خوردن، حمام کردن و .. یا در مکان های خاصی مثل خانه یا بیرون از منزل یا ... با کودک به زبان دوم صحبت کرد تا کودک در ذهن خود تفکیک را انجام بدهد و کمترین میزان تداخل زبانی برای او اتفاق بیافتد.
 

 چگونه به کودک زبان دوم را بیاموزیم؟

اعتمادکردن به کودک و به رسمیت شناختن این امر که او قادر به جذب همزمان دو زبان خواهد بود، بدون ترس از اینکه زبان مادری خود را نیاموزد یا زبان هویتی خود را از دست بدهد، امری مهم است.


برای یک کودک، آموختن چندین زبان در سطح شناختی، سخت نیست و در قالب روندی طبیعی انجام می شود. پژوهش های اخیر حتی این را نشان داده اند که مغز بیشتر برای چندزبانگی برنامه ریزی شده تا برای یک زبانگی. مشکلات بیشتر از منش جامعه در برابر چندزبانگی برمی خیزد،

 

  کاری را انجام دهید که برای شما و خانواده شما راحت است. اگر در زبانی روان و سلیس نیستید، سعی نکنید با فرزندتان به آن زبان حرف بزنید.

 چگونه به کودک زبان دوم را بیاموزیم؟


کسب دو زبان به یکی از این دو روش صورت می گیرد:

۱٫ اکتساب همزمان: زمانی رخ می دهد که کودکی از زمان تولد با دو زبان بزرگ می شود یا زمانی که زبان دوم قبل از سه سالگی معرفی می شود. کودکانی که دو زبان را بطور همزمان یاد می گیرند، همان مراحل رشدی را می گذرانند که کودکان تک زبانه می گذرانند.

با اینکه کودکان دو زبانه ممکن است کمی دیرتر از کودکان تک زبانه شروع به حرف زدن کنند، ولی با این حال در همان محدوده سنی شروع به حرف زدن می کنند. از همان ابتدای یادگیری زبان، دو زبانه های همزمان دو زبان جداگانه کسب می کنند.

در اوایل یادگیری می توانند بین دو زبان تمایز قائل شوند و مطابق با طرف مکالمه زبان مکالمه خود را تغییر دهند (مثلاً با یکی از والدین که به زبان فرانسه حرف می زند فرانسه حرف بزنند و با دیگری که به انگلیسی حرف می زنند انگلیسی حرف بزنند).

 

۲٫ اکتساب متوالی: زمانی رخ می دهد که زبان پس از یادگیری کامل زبان اول معرفی می شود (عموماً بعد از سه سالگی). کودکانی که به کشوری با زبانی متفاوت مهاجرت می کنند، این نوع اکتساب را تجربه می کنند.

یادگیری متوالی همچنین زمانی رخ می دهد که کودک تا وقتیکه مدرسه نرفته است در خانه انحصاراً به زبان موروثی اش صحبت می کند، در حالیکه در مدرسه باید به زبان متفاوتی که در آن مدرسه صحبت می شود آموزش ببیند.

چگونه به کودک زبان دوم را بیاموزیم؟

کودکانی که پس از فراگیری زبان اول در معرض یادگیری زبان دوم قرار می گیرند عموماً موارد زیر را تجربه می کند:

 در ابتدا ممکن است برای مدت کوتاهی از زبان خانه شان استفاده کند.

 وقتی که برای اولین بار در معرض زبان دوم قرار می گیرد ممکن است وارد فاز “خاموشی” یا “غیرشفاهی” شود. این فاز از چند هفته تا چند ماه طول می کشد و در این مدت کودک درک خود از زبان را می سازد.

کودکان کم سن تر معمولاً بیشتر از کودکان بزرگتر در این فاز می مانند. کودک می تواند در این مدت از ایما و اشاره استفاده کند و از چند کلمه به زبان دوم استفاده کند.

 او شروع به استفاده از جملات کوتاه یا تقلیدی می کند. او از برچسب های تک کلمه ای یا جملات حفظی مانند “نمیدونم” یا “این چیه؟” استفاده می کند. این جملات از واژگان یا دانش زبانی خود کودک ساخته نشده اند. بلکه جملاتی هستند که او جائی شنیده و حفظ کرده است.

 بالاخره کودک شروع به ساختن جملات خودش می کند. این جملات کاملاً حفظی نیستند و از بعضی از واژگانی که کودک تازه یاد گرفته ساخته شده اند. کودک در ابتدا به هنگام ساختن جمله از یک “فرمول” استفاده می کند و کلمه خودش را در یک جمله معمولی می گذارد مانند “من  می خواهم”.

بالاخره کودک به تدریج در زبان روان و سلیس می شود و دائماً خطاهای گرامری انجام می دهد یا جملاتی می سازد که مخفف به نظر می آیند زیرا او بعضی از قواعد گرامر را نمی داند. بعضی از این خطاها به خاطر تأثیر زبان اول او هستند. ولی بیشتر خطاهای او مانند همان خطاهایی هستند که کودکان تک زبانه به هنگام یادگیری آن زبان انجام می دهند.

 

سخن گفتن با کودک به زبان دوم در اوقاتی معین به تفکیک ذهنی کودکتان کمک می کند.

اگر زبانی که تصمیم به آموزش آن به فرزند خود گرفته اید زبان مادری خودتان نیست، سعی کنید برای آموزش آن اوقاتی را تعیین کنید که برای حفظ هماهنگی و پیشگیری از سردرگمی در آن اوقات فقط به یک زبان صحبت کنید.

 

درست است که تکلم به زبانی که دیگران قادر به فهم آن نیستند بی ادبی محسوب می شود اما در این مورد این کار برای سازگاری کودک لازم است.


کودک دانش آموز نیست! آموزش دادن برایش مضر است! تنها باید اورا در معرض زبان دوم قرار دهید نه اینکه برایش کلاس زبان برگزار کنید.

لازم نیست به طور رسمی به او "آموزش" دهید. استفاده از زبان در مکالمه های روزمره براحتی موجب انتقال آن به کودک خواهد شد. اگر می خواهید کودکتان زبان را بهتر بیاموزد یا علاوه بر زبان مادری زبان دیگری را نیز بیاموزند، می توانید از فیلم و موسیقی نیز بهره بگیرید.

آموزش همزمان سه زبان به کودک- زبان مادر، زبان پدر و زبان رسمی- دشوار و نامعقول به نظر می رسد. برای حل این مشکل هر کدام از پدر یا مادر باید فقط با کودک به زبان خود صحبت کنند.

 

اگر پدر و مادر در خانه به یک زبان صحبت می کنند و این زبان با زبان رسمی متفاوت است، به صحبت کردن به زبان خود در خانه ادامه دهید. در این کار ثبات قدم داشته باشید و از اینکه او نتواند زبان رسمی را یاد بگیرد نگران نباشید.

زمانی که کودک مجبور به حضور در اجتماع یا مدرسه باشد زبان رسمی را نیز با همان سرعت خواهد آموخت. کودکی که کاملا مجبور به صحبت کردن به یک زبان است آن را سریعتر خواهد آموخت حتی سعی می کند آن را در مدتی کوتاهتر تکلم کند. برخلاف بزرگسالان، کودکان در استفاده از یک زبان جدید شجاعت بیشتری به خرج می دهند و از تلفظ اشتباه کلمات نمی ترسند.

 

چگونه به کودک زبان دوم را بیاموزیم؟
 

کارشناسان بر جدا کردن زبانها تاکید می کنند تا یادگیری آنها توسط کودکان آسانتر شود. زمانیکه کودکان دو زبان را به طور همزمان یاد می گیرند لازم است والدین راهکارهای زبانی ای را انجام دهند که بر مرزهای بین زبانها تاکید دارد.

برای مثال:
· یک فرد، یک زبان: هر یک از والدین به طور هماهنگی به یک زبان صحبت می کند (معمولا هر یک از آنها با زبان مادری خودشان با کودک حرف می زنند و احتمالا این زبان، زبان مشترک بین آنهاست).


· والدین هر دو در خانه به یک زبان با کودک صحبت می کنند و زبان دوم در مدرسه بکار گرفته می شود.


· در خانه و مدرسه از یک زبان استفاده می شود و زبان دوم در اجتماع بکار گرفته می شود.


· والدین به دو زبان با کودک صحبت می کنند اما این زبانها طبق موقعیتهایی که در آنها بکار گرفته می شوند و یا یک روز در میان از هم جدا می شوند.


هماهنگی عامل مهمی در یادگیری زودهنگام زبان است. اگر شما در مکالمه ای زبانها را با هم ترکیب کنید کودکتان در جداسازی لغات و دستورزبان دچار مشکل خواهد شد و ممکن است تا مدتها هنگام سخن گفتن دو زبان را با یکدیگر ترکیب کند.

اگرچه این مشکل به مرور برطرف خواهد شد، اما اغلب والدین به دلیل حساسیت های بسیاری که روی فرزندان خود دارند، در همین مدت زمان به شدت نگران می شوند و برنامه آموزشی زبان دوم را متوقف کرده و به سوی مراکز گفتاردرمانی می شتابند!!

 

بهترین راه معرفی زبان دوم به کودک قرار گرفتن در معرض آن زبان است بدون ترجمه به زبان مادری.

 می‌توانید پرستاری را استخدام کنید که زبان دوم را سلیس صحبت می‌کند.

 

نویسنده:علی امینی

 


نظرات بییندگان :

بهترین مشاغل و خدمات شهر خود را ، در سایت نشونه پیدا کنید.

مشاهده سایت نشونه